Dzień: 10 października 2019

Myśląc o „upiornym działaniu na odległość” większość może widzieć przed oczami pełną sceptycyzmu twarz Einsteina analizującą pewne aspekty teorii kwantowej, które pozornie wydawały się sprzeczne ze zdroworozsądkowym postrzeganiem rzeczywistości i przede wszystkim z jego szczególną teorią względności. Chcąc pozbyć się swego rodzaju „niesmaku natury” Einstein zaproponował eksperyment myślowy zwany paradoksem EPR – Einstein, Podolsky, Rosen Wydawać się więc mogło, że teoria kwantowa jest niezupełna. Jednak udowodnienie twierdzenia (nierówności) Bella przez jego autora oraz zweryfikowanie tego doświadczeniem Alaina Aspecta ostatecznie przyznało rację „rzeczywistości” w formie prezentowanej przez teorię kwantową. Zastanawiając się zaś nad skrótem ER [Einstein, Rosen], czy też terminem „most Eisnteina-Rosena” nasza wyobraźnia przypuszczalnie prezentuje nam możliwość natychmiastowego przemieszczania się w dowolne miejsce we wszechświecie za pomocą „mostów” czy też „tuneli czasoprzestrzennych” (wormholes). Czy jednak rozważając o obu tych pojęciach bylibyśmy w stanie połączyć je w jakiejś formie wzajemnej relacji w jakimś konkretnym celu? Pozwolę sobie stwierdzić, że prawdopodobnie nie. Tymczasem, za sprawą teoretyków tj. Juana Maldaceny oraz Leonarda Susskinda udało się w 2013 r. zaproponować pewne powiązanie, tudzież hipotezę, zwaną ER = EPR mającą potencjał wyjaśnienia zjawiska splątania kwantowego przez połączenie go z proponowanymi przez Einsteina i Rosena tunelami w czasoprzestrzeni. Tym samym, to co Maldacena i Susskind postulowali może niejako stanowić podstawę do połączenia mechaniki kwantowej z teorią względności i mogłoby ułatwić dążenie do ich unifikacji w jedną teorię wszystkiego. Jeśli i Czytaj dalej...

Read more